Agnieszka Satalecka

tel.: 696-068-488

  • pedagog,
  • mediator,
  • nauczycielka przyrody,
  • biologii i chemii,
  • trenerka PbP,
  • praktyk SWR ( w trakcie zdobywania uprawnień )


Jestem fascynatką filozofii Porozumienia bez Przemocy (PbP),oraz Systemu Wewnętrznej Rodziny(SWR), metody terapeutycznej , która dla wielu stała się życiowym drogowskazem, codzienną praktyką kontaktu ze sobą i swoim wnętrzem oraz narzędziem do budowania zdrowych relacji z innymi.Uwielbiam zgłębiać wewnętrzny świat człowieka z pozycji neurobiologii, psychofizjologii, psychologii holistycznej i pedagogiki. Interesują mnie interakcje międzyludzkie , lubię rozumieć ich chemię i biologiczne podłoże i tym również dzielę się z moimi uczniami. Obecnie szkolę się w praktykowaniu SWR w pracy z dziećmi i dorosłymi. Dostrzegam, że narzędzia Porozumienia i metody SWR dają mi stabilne moce tworzące życzliwe i autentyczne relacje z ludźmi. Uwielbiam uczyć tak, by uczniowie chcieli chcieć, by budzić i rozwijać w nich współodpowiedzialność za proces uczenia się, by kończąc szkołę, pamiętały kluczowe zależności świata istot żywych, w tym naszego własnego człowieczeństwa.

Jestem mamą siedemnastoletniej Alicji i dorosłych już bliźniaków Bartka i Kuby. To dzieci pokazały mi, jak ważne jest tu i teraz , jak pięknie można kochać świat i ludzi. To one były inspiracją , by uczyć się samej siebie, oduczać się oczekiwań, transformować przekonania, być w kontakcie z własnymi potrzebami, szukać rozwiązań służących życiu. We wszystkich priorytetowych przedsięwzięciach wspiera mnie duchowo i ekonomicznie mąż Mirek, który nauczył mnie zaufania do własnych kompetencji i możliwości, oraz jest ze mną w świecie naszych wspólnych wartości. Dziś uczy w naszej szkole geografii.

Lata pracy,najpierw w przedszkolu, teraz w szkole edukacji wzbogacającej życie , przyniosły mi moc doświadczeń ,oraz mocne przekonanie, że człowiek przychodzi na świat z pragnieniem wnoszenia swojej najlepszej jakości, tęsknotą za wolnością i jednocześnie przynależnością we wspólnocie, gdzie wzajemny szacunek, troska, bezpieczeństwo , prawda i wolność są największym dobrem. Dziś wiem, że wychowanie i kształcenie człowieka należy zacząć od samego siebie, od takiego kontaktu z samym sobą, który pozwoli na realizację własnych tęsknot w pełnym braniu pod uwagę tęsknot innych ludzi. Tę świadomość nazywam świadomością współzależności. Ważne dla mnie jest jak mówię, jak myślę, jak się komunikuję, jak jestem świadoma swojej mocy i jak decyduję się jej używać. Moja ulubiona forma tej świadomości to język serca.
Kocham to, co robię każdego dnia. Ufam, że autentyczne przeżywanie uczuć i potrzeb, uzdrawia to, co wymaga w nas uzdrowienia i służy budowaniu entuzjazmu, poczucia sensu, równowagi i cieszenia się rozwojem. A te jakości w edukacji uważam za kluczowe.

Do zgłębiania i praktykowania tejże świadomości zapraszam nieustannie kadrę moich placówek oraz wszystkie nasze dzieci i ich rodziców.